در روز های برف به یاد بهار افتادم

شعری سپید به دوستم وحید هومان تقدیم

 

چقدر خوبست

               

              عمر من

 قصه هاي شهر زاد باشد

 تا تو در تمام آنها تكرار شوي

    چقدر خوبست

 

                   من چوكات نداشته باشم

تا تو در من بگنجي

چقدر خوبست

      

          وقتي ميگويم چقدر خوبي

 

اصلا همهء چقدر خوبست ها

          

         چقدر خوبست

                

                        فريدون آژند

یک شعر جدید دیروز گفتم

 مرا بهانهء امید های خود گردان
وعاشقانه ترین آشنای خود گردان
مراببر به پالیز های سبز تنت
دوباره پر زحضور وهوای خود گردان
ویا ببر به میوند های احساست
اسیر حادثه ها کن فدای خود گردان
مرا بخر به یک دانه گندم از جنت
و هرچه دار وندارم عطای خود گردان
مرا ببر به همرای گله ها به علف
دمی به ناله در آور نوای خود گردان
به لحظه های اثیری عشق راهم ده
تمام عمر مرا پا به پای خود گردان

مرا که فرصت خوبی برای همدلی ام
بیا وقصه ء گرمی برای خود گردان                                               

تمام درد تمام غم تو از ما باد

و هرچه وعده كه دادي هماره فردا باد

من وسكوت من ولحظه هاي تنهايي

كمي خيال كمي عزم ناكجا آباد

كنار گرمي كرسي وتخم هندانه

و يك پياله از آن آب وهرچه باداباد

و كيف جيبي من هم كه عكس تو دارد

وتا به قاف ابد پر ز عكس ، دارا باد

اگر حضور تو دورست دور تر باشد

كسي به ياد تو اينجاست باز اينجا باد

ولي به هرچه قناعت كه داشتم يارب

كه لحظه هاي رسيدن به دوست حالا باد